پیشنهاد برای پربار نمودن 16 آذر

دو روز پیش پیشنهادی برای بحث در بالاترین و دنباله قرار دادم در ادرسهای ذیل : بالاترین و دنباله اما با استقبال مواجه نشد دوستی در پایین پست کامنتی گذاشته بود که عینا براتون قرار میدم:

لطفا به نوشتن و لینک دادن در این مورد با ایمان به تاثیر خیلی خوب آن در پیشبرد جنبش ادامه بدین . این نوشته ها حتی اگر به کاهش هزینه در حد یک نفر بازداشتی یا مجروح منجر شود، خیلی ارزشمند است . چه اینکه تاثیر آن به مراتب گسترده تر و بیشتر است .
هرچند شاید بعضی ها فکر کنند که ما نباید فوت وفن کارمونو داد بزنیم، چون این چیزارو دشمنم می خونه. ولی من فکر می کنم بیان و اطلاع رسانی گسترده در این مورد سود بیشتری نسبت به هزینه خواهد داشت. به این معنا که
1) در صورت زیاد شدن تاکتیک های مقابله ، در عمل امکان برخورد با همه آن ها نخواهد بود.
2)در هر موقعیت خاص، از پیش معلوم نیست که ما از چه تاکتیک هایی استفاده خواهیم کرد.
3)بدون اطلاع رسانی از طریق اینترنت هم دشمن با چند بار برخورد با آن ها آشنا می شود.
4)دشمن توان آنالیز همه پیشنهادات و طراحی و تمرین روش های مقابله با آن را حداقل در کوتاه مدت ندارد پس می توان پیشنهادات را در زمان کوتاهی قبل از روزهای راهپیمایی انتشار داد تا این وجه از موضوع تقویت شود.
5)بیان برخی از مطالب مثل خصوصیات معمول نیروهای دشمن و ابزارهای آنها اصولا هیچ منافاتی با حفاظت اطلاعات ندارد و بلکه به شناخت بهتر ما ازآنها و طراحی روش های بهتر و موثرتر مبارزه می انجامد.
6)حال که پس از 13 آبان که دشمن بار دیگر در حد قبل از روز قدس دست به خشونت و سرکوب شدید زده است، ما مجبور به برخورد فیزیکی مشابه در حد محدود با ان ها هستیم. چه بهتر که با تمرین و آگاهی بیشتر این کار را انجام بدهیم. حتی می توانیم فنون دفاع شخصی را در قالب هنر های رزمی بیاموزیم.
برخی توصیه ها که به ذهن من می رسد:

روز 13 آبان نیروهای سرکوبگر در اعمال خشونت یکسان نبودند. می شد خشونت بیشتر را در رفتار موتورسوارهای سیاهپوش و لباس شخصی ها دید. نوعی از جنگ روانی هم برای ایجاد ترس و متفرق کردن با هزینه کم هم در جریان بود. به این صورت که برخی از نیروها مردم را از خشونت و برخورد شدیدتر به به اصطلاح نفهم تر بودن برخی دیگر می ترساندند!

مورد دیگر نحوه فرار کردن بود. به این معنا که در پیاده رو ها و خیابان هایی که حالت بلوار دارند، فرار مستقیم رو به جلو به خصوص وقتی موتور سوارها به دنبال ما هستند، خطر بیشتری دارد. باید سعی کرد که از مسیر حرکت آنها به نوعی کنار رفت.مثلا به طرف دیگر خیابان بروید.

نیز در مورد گیر افتادن در کوچه های بن بست! باید شناخت حداقلی از وضعیت محل های دررو و کوچه و تقاطع های محل داشته باشیم. این آگاهی را می توان با بررسی نقشه منطقه یا مسیر قبل از بیرون رفتن از خانه، دقت و مشاهده تابلوهای راهنمایی و رانندگی قبل از شروع درگیری، پرسیدن از دیگر افرادو... کسب کرد(حیاتی است). در این مورد اکتفا کردن به جهت فرار دیگران و فرار به دنبال آن ها اصلا به صلاح نیست!
در موقع راهپیمایی و قبل از شروع درگیری احتمالی غیر از شعار دادن و جو گیر شدن، گوشه چشمی هم به مکان ها، تعداد و نوع نیروهای دشمن مستقر در مسیر داشته باشید. هرچند به تنهایی قابل تکیه نیست و نیرها می توانند جابجا شوند.

پوشیدن لباس و کفش مناسب برای فرار الزامی است. لباس گشاد، همراه داشتن کیف، کفش غیر ورزشی و سایر چیزهای دست و پاگیر قدرت مانور شما را کم می کن.خانم ها بایستی در این مورد بیشتر دقت کنند!
زمانبندی و حضور به موقع، دقیقا در زمان اعلام شده در خیابان، نه زودتر و نه دیرتر برای غافلگیری و ایجاد تجمع به صورت ناگهانی موثر به نظر میرسد. توصیه من به خصوص به مردم سبز شیراز است که معمولا برای رفتن به تجمع و حتی مهمانی هم تاخیری عمل می کنند!

گفتن مسایل و توصیه های تکراری به معنای تاکید بر اهمیت آن هابرای آن هایی است که می دانند و البته آگاهی آنانی که نمی دانند.پس تکرار با حفظ نوآوری هیچ اشکالی نداردکه هیچ، خیلی هم بجاست.

آقایان بایستی حمایت بیشتری از خانم ها داشته باشند.این موضوع تاکتیک نیست بلکه به غیرت آدم برمی گردد!
در ضمن اگر امکان دارد روش فرستادن کامنت را اصلاح کنید، اینجوری سخته! کامنتات کم می شه. از ما گفتن بود!

در پایان باز هم از شما برای پیش کشیدن این موضوع بسیار بسیار سپاسگذارم.حتما به نوشتن در این مورد با جدیت ادامه بدهید.